In een serie berichtjes met de titel 'Even voorstellen' zullen de betrokkenen bij het Voedselbos Vlaardingen iets over zichzelf vertellen. Aan iedere betrokkene werden zes vragen gesteld. De volgende uit de serie gaat over Remko Boers.
Wie ben je?
Ik ben Remko Boers. In het dagelijks leven ben ik stafmedewerker onderwijs en ict bij een grote stichting voor primair onderwijs in Den Haag. Dat doe ik twee dagen in de week. Daarnaast heb ik samen met mijn vrouw twee kinderen, een jongen en een meisje.
Waar kom je vandaan?
Ik kom uit Maassluis.
Welke rol speel je in het project van de ontwikkeling van het voedselbos Vlaardingen?
Ik ben vooral de websitebeheerder binnen het project. Ik heb de website gebouwd en ik zorg dat er zo nu en dan een bericht verschijnt. Ik vind het belangrijk dat zoveel mogelijk mensen kennis kunnen nemen van wat we in ons voedselbos aan het doen zijn.
Daarnaast probeer ik op de vrijdagen mee te werken als er onderhoud, of andere klusjes nodig zijn.
Waarom ben je geïnteresseerd in voedselbossen in het algemeen en dit project in het bijzonder?
Ik denk dat de 'gemiddelde mens' in onze samenleving inmiddels veel te ver verwijderd is geraakt van voedselproductie. Hoe komt eten tot stand? Dat doet de natuur. De traditionele voedselproductie is in rap tempo bezig om het ecosysteem uit te hollen. We gebruiken de aarde volgens mij verkeerd. We putten haar uit en gebruiken haar op. Ik denk dat de kennis die zich momenteel in voedselbos-projecten ontwikkelt, kennis wordt die straks broodnodig zal zijn om op een duurzame manier te zorgen voor de aarde en ons eten. Dit project kwam op mijn pad en is dichtbij. Het geeft mij de gelegenheid om er veel over te leren.
Hoe ben je erbij betrokken geraakt?
Ik kende Jeroen van een bijeenkomst over eten uit eigen tuin. Toen ik via hem over de plannen van Voedselbos Vlaardingen hoorde, heb ik me aangemeld als geïnteresseerde en later als vrijwilliger.
Wat hoop je dat er bereikt wordt met het project?
Ik hoop dat het project kan laten zien welke wegen er bewandeld kunnen worden om te werken aan een mooie, diverse en gezonde omgeving, terwijl er tegelijkertijd ook voedsel geproduceerd wordt. En ik hoop dat het op den duur opgeschaald kan worden naar meer, of naar grotere gebieden.
